Verbinding en trauma

 

Mijn leven lang ben ik onderweg, op zoek naar kloppende verbindingen met mensen en met mijn innerlijk. Ik heb mij innerlijk verscheurd ervaren en ik heb delen van mezelf achter gehouden voor mij en voor anderen. Onveilig, klein, verward, angstig voor wat zich in mij roerde en nog steeds in mij roert. Mijn leven lijkt een zoektocht te zijn van het ophalen van verstopte delen in mij teneinde meer gemak en eenheid te gaan ervaren en mezelf te leren kennen, te durven ontmoeten.
Hoeveel ontkenning, afscheiding heb ik steeds geleefd, zonder daar zelfs bewust van te zijn geweest. Hoeveel overlevingssysteem delen in mij hebben mijn angsten teruggedrongen en hebben mij beveiligd zodat de angst zich niet opnieuw zo heftig aan mij voor zou doen. Dit is wat ik nu als trauma ervaar.

Vele delen die ik in mijn leven heb afgescheiden, van mijn persoonlijkheid heb ik gaandeweg weer leren ontmoeten. Ik word me steeds meer bewust, dat ook ik belasting met me meedraag welke voort gekomen zijn uit familiesystemen, waarvan ik dacht al afstand genomen te hebben. Dit “bewust worden”, door steeds weer aan te gaan waar ik bang voor ben, en opnieuw te kijken, te voelen en te beleven. Daarlangs ben ik steeds meer mijn eigen heelheid gaan ervaren, en word ik me steeds meer bewust, dat juist deze weg, van re-integratie van mijn innerlijke delen, mij maakt tot wie ik ben. Hierdoor wordt mijn bereik groter en sta ik meer open voor  wat het leven me laat zien. Ik ervaar steeds meer compassie en herkenning bij het proces van mensen om mij heen. Ik kan in respect het proces van anderen volgen, zonder dat mijn eigen ongeziene delen het daar overnemen.
Tot op celniveau is er informatie meegekomen in mijn leven, wat mij heeft gevormd maar ook belast. Het afsplitsen van delen in mij is ooit een bijdrage geweest om te overleven , en in nu is die afsplitsing een belemmering om me werkelijk innerlijk en uiterlijk te verbinden met het volle leven. Ik heb ervaren dat zowel op fysiek, emotioneel als op verstandelijk niveau deze “overlevingsdelen” zorgen voor afscheiding en dat er op al deze lagen integratie van deze delen weer plaats mag vinden. Langs de steeds verdere verdichting van energie (leegte/God-veld/veld van creatie, lichtdeeltjes, golven, subatomaire deeltjes, atomen, moleculen, vaste materie) kan ik begrijpen dat al deze lagen meegenomen dienen te worden om de integratie en openheid weer te kunnen gaan leven. Emoties/intenties verplaatsen zich mee door al deze lagen en laten informatie daarop achter. Daar weer bewustzijn/aansluiting mee te krijgen maakt mij een meer ge-heel-d mens. Het verstand, het denken, als bewust regelsysteem waarlangs we vat op de werkelijkheid proberen te krijgen, kan hierbij ruimte of juist blokkade opwerpen. Niet één techniek, niet één waarheid, niet één geloofssysteem heeft mij doen thuiskomen bij deze verstopte/ongeziene delen. Juist de veelheid van ervaringen heeft mij geholpen op alle lagen contact te herstellen voor zover ik hier bewustzijn op heb. Ik raad eenieder deze wonderlijke zoektocht tot heelwording aan, ook al lijkt deze op momenten van afscheiding/gevoelde desintegratie soms te groot en te overweldigend. Ik wens ieder zijn/haar potentie ten volle te leven. In mijn eigen leven ga ik verder met mijn innerlijke tocht van verbinden en creëren.
Zoals menig wijsgeer en meester al heeft laten weten: … er is niets buiten onszelf te vinden, de vrede leeft in ons…